Linki

  • Fontanna di Trevi
    Fontanna di Trevi
  • Plac Navona
    Plac Navona
  • Watykan
    Watykan
  • Piazza della Rotonda
    Piazza della Rotonda
  • Roma Via Condotti
    Rzym Via Condotti
  • Plac Wenecki
    Plac Wenecki

Watykan

Granice Państwa Watykańskiego – najmniejszego państwa w Europie – zostały wyznaczone na mocy Traktatów Laterańskich 11 lutego 1929 r. Od tego czasu Watykan jest suwerennym państwem rządzonym przez papieży. W jego granicach znalazły się trzy bazyliki patriarchalne Rzymu – San Giovanni in Laterano, Santa Maria Maggiore, San Paulo fuori le Mura a także rezydencja papieska w Castel Gandolfo i Palazzo di Cancelleria. Państwo Watykańskie posiada własne służby dyplomatyczne, obywatelstwo, policję, armię, prawo, kolej, pocztę, radio, gazety; bije odrębną monetę. Część oficjalna L’Osservatore Romano (gazety wydawanej codziennie w Watykanie od 1861 r.) jest organem Stolicy Apostolskiej. Na teren Watykanu można przejść przez trzy bramy: Arco delle Campane (na lewo od bazyliki), Portone di Bronzo (na prawo) i przez Cancello di Sant’Anna z Via Porta Angelica.

Po najeździe w 846 r. papież Leon IV nakazał wznieść pierwsze mury obronne, które w późniejszym czasie wielokrotnie powiększano. Bastiony z epoki Mikołaja V (1447-1455) wyznaczają obecne granice państwa.

Vaticanus Ager, równina pomiędzy Tybrem i dolinami watykańskimi – niezdrowa, bagnista i często nawiedzana przez powodzie – przez długi czas była słabo zaludniona (życie miasta koncentrowało się na lewym brzegu Tybru). Znajdowały się tu mauzolea pogańskie, mieszkali zamożni Rzymianie, rozciągały się ogrody Domicjana i Agrypiny, gdzie cesarz August wybudował naumachię, którą Kaligula przekształcił potem w cyrk, a Neron w miejsce męczeństwa pierwszych chrześcijan. Dopiero chrześcijaństwo podniosło znaczenie wzgórza, a zwłaszcza przekazywana przez ponad trzysta lat tradycja głosząca, że św. Piotr został tu zamęczony i pochowany, a jego grób usytuowany jest wśród innych grobów chrześcijan, wzdłuż dawnej drogi biegnącej obok cyrku. Konstantyn, aby wznieść nad grobem świętego bazylikę, musiał zasypać naziemny cmentarz na stokach wzgórza. Była to duża (122 x 64 m), pięcionawowa bazylika zakończona poprzeczną nawą – transeptem z przylegającą do niej absydą w osi nawy głównej. Od wschodu poprzedzało ją duże atrium z fontanną umieszczoną w jego części centralnej. Sto lat później wokół sanktuarium pojawiły się pierwsze klasztory a papież Symmachus (498-514) rozpoczął budowę rezydencji biskupiej.