Linki

  • Plac Navona
    Plac Navona
  • Watykan
    Watykan
  • Plac Wenecki
    Plac Wenecki
  • Fontanna di Trevi
    Fontanna di Trevi
  • Piazza della Rotonda
    Piazza della Rotonda
  • Roma Via Condotti
    Rzym Via Condotti

Fontanna di Trevi

Na końcu via San Vicenzo, wsparta o fasadę Pałacu Poli stoi najwykwintniejsza i najbardziej znana fontanna Rzymu, tzw. fontanna obietnic. Została ona zaprojektowana w XVII w. przez architekta Nicolò Salvi na polecenie Klemensa XII. Prace nad tym dziełem trwały 30 lat, sam autor projektu nie dożył zakończenia budowy.

Forma fontanny przypomina fasadę budynku ma 20 m. szerokości i 26 m. wysokości. Na szczycie zostały wyrzeźbione szaty Klemensa XII, cztery postacie umieszczone na balustradzie symbolizują 4 pory roku. Centralnymi postaciami fontanny są Neptun i dwa trytony – jest to dzieło Bracciego. Neptun znajduje się na rydwanie zaprzężonym w dwa konie, z których jeden (po prawej) prowadzony przez trytona jest spokojny, natomiast tryton z lewej strony stara się okiełznać niespokojnego konia. Symbolizują one dwa odmienne stany morza. W bocznych niszach widnieją alegorie Obfitości (po lewej) i Zdrowia (po prawej) wykonane przez Filippa della Valle. Wszystko zostało wyrzeźbione w marmurze.

Ogromna miednica zbudowana na poziomie ulicy symbolizuje morze i to tutaj turyści wrzucają monety, by powrócić do Wiecznego Miasta. Pieniądze wyławiane przez władze miasta przeznaczane są na utrzymanie zabytków.

Fontannę di Trevi zasila woda doprowadzana akweduktem zbudowanym w 19r. p.n.e. przez Agrypę. Legenda wiąże nazwę fontanny z imieniem Trevia noszonym przez dziewicę (tac. virgo), która odkryła źródło wody wykorzystane przy budowie akweduktu. Woda doprowadzaną przez ten akwedukt do fontanny nazywa się Acqua Virgo.

Spacer po przyległych do placu ulicach może być prawdziwą przyjemnością, gdyż okolica należy do najbardziej malowniczych zakątków Rzymu.

1.Przewodniki Wiedzy i Życia - Rzym, Hachette Livre Polska Sp. z o.o., 2006 r.,

2.Przewodnik Pascala, Wydawnictwo Pascal, wyd. II, Bielsko-Biała 1997 r.;