Linki

Sanktuaria we Włoszech

 

ZABYTKI:

Kościół w stylu bazylik rzymskich z XII wieku; fasada w centralnej części ozdobiona okienkiem z dwoma filarami; wnętrze trzynawowe, surowe i proste.

Cudowna figura Matki Bożej Łaskawej z dzieciątkiem na kolanach, w szatach ozdobionych szlachetnymi kamieniami i perłami, wykonana w XII w., ukoronowana uroczyście przez Kapitułę Watykańską 29 września 1901r.

Prezbiterium w centrum cyborium z 1305 r., ozdobione w górnej części ornamentami w stylu szkoły Cosmatich, pod koniec XIX w. podniesione i ustawione na marmurowym ołtarzu; pod ołtarzem posoborowy fragment posadzki z XII w., dzieło kamieniarzy ze szkoły Cosmatich; po prawej stronie złożone jest serce Innocentego XIII.

Kaplica Krzyża Świętego z dwoma kolumnami z IV w., pochodzącymi bądź z pierwotnego kościoła św. Eustachego bądź za starej rzymskiej wili. Nad ołtarzem duży drewniany krzyż z końca XVII w.

Kandelabr siedmioramienny na olej o podstawie oktagonalnej z XIV w. Jeden z nielicznych egzemplarzy we Włoszech, był wykorzystywany do wieczornej liturgii i nocnych czuwań.

Płaskorzeźba w drzewie dębowym wykonana prawdopodobnie przez mistrza Guglielmo z Chieti z XII w., stanowiła część antepedium ołtarza lub jedną z kwater drzwi wejściowych; przedstawia konsekrację pierwszego kościoła z czasów Konstantyna przez papieża Sylwestra I oraz Chrystusa objawiającego się na porożu jelenia.

Kaplica św. Sylwestra (po prawej stronie) ozdobiona w XVII w. freskami przedstawiającymi chrzest cesarza Konstantyna i konsekrację kościoła św. Eustachego, dokonanymi przez papieża Sylwestra I. Forma architektoniczna kaplicy (kolumny, kapitele, gotyckie krzyżowe sklepienia) wskazuje na średniowieczne pochodzenie. Rzeźba św. Pawła dłuta Oskara Sosnowskiego z XIX w. Na filarze kropielnica i fresk przedstawiający nawrócenie Placyda z XVII w.

Krzyż procesyjny z XIV w. wykonany z drewna pokrytego srebrną blachą; na awersie Ukrzyżowany, na końcach ramion Matka Boża, Anioł, św. Jan i Golgota; na rewersie Baranek paschalny i symbole czterech Ewangelistów.

Freski w nawie głównej i pod łukami wykonane przez nieznanych artystów pochodzą  wieku XV i XVII.

Nawa główna: św. Atanazy (XVII w.); Matka Boża z Dzieciątkiem (XV w.); św. Dominik (najstarszy fresk z początku XV w.); sen Józefa (XVII w.).

Freski pod łukami przedstawiają patronów okolicznych miejscowości.

W nawie głównej ponad łukami herby papieży Innocentego XIII (1721-1724), Grzegorza XIV (1831-1846), Piusa IX (1846-1878) i Leona XIII (1878-1903).

Witraże z początku lat siedemdziesiątych. W prezbiterium witraż upamiętnienia tysiąclecia chrztu Polski: w górnej części postacie założycieli Zgromadzenia Zmartwychwstańców (Bogdana Jańskiego, Piotra Semenenki, Hieronima Kajsiewicza); w części centralnej książę Mieszko  I i księżna Dąbrówka; po tronie lewej wieża Sanktuarium Jasnogórskiego z obrazem Czarnej Madonny, z którego wychodzą promienie w stronę orła białego (wpływ kultu maryjnego na historię Polski); po prawej król Jan III Sobieski, wielki obrońca chrześcijaństwa.

Na skale kaplica św. Eustachego, wybudowana a II połowie XVII w., według tradycji w miejscu objawienia się Chrystusa, ozdobiona freskami przedstawiającymi nawrócenie i męczeństwo Eustachego; prowadzą do niej Schody Święte ( z tego samego okresu); obok kaplicy dzwonnica z wymownym napisem: non far da campanaro se il cuor tuo non batte da cristiano (nie uderzaj w dzwon, jeśli twoje serce nie bije po chrześcijańsku). W skale grota św. Benedykta z ołtarzem i figurą Świętego.

GODZINY OTWARCIA

  • w dni powszednie:  8.00-13.00, 15.00-19.00
  • w soboty , niedziele i święta: 8.00-19.00

PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH

  • w dni powszednie: 16.00
  • pierwsza sobota miesiąca: 17.00 – msza św. w intencji chorych
  • niedziele i święta: 10.00; 11.00; 12.30; 17.00