Linki

Sanktuaria we Włoszech

MENTORELLA

SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ ŁASKAWEJ

Mentorella to jedno z najstarszych sanktuariów maryjnych we Włoszech, położone na wysokości 1018 metrów n.p.m. w Górach Prenestyńskich ok. 60 km na wschód od Rzymu. Kościół i klasztor osadzone są na wysuniętej skale na wschodnim stoku góry Guadagnolo, opadającej niemalże prostopadle ku dolinie Giovenzano. Rozciąga się stąd niezwykle piękny widok włoskiego krajobrazu, obejmujący przestrzeń kilkudziesięciu kilometrów. W oddali, na horyzoncie, jawią się majestatycznie szczyty najwyższych gór Apeninów: Monte Terminillo, Monte Velino, Gran Sasso d’Italia, Monte Vettore, La Maiella.

Początki Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej spowite są tajemnicą, podobnie zresztą jak niejasny pozostaje źródłosłów nazwy miejsca. Sanktuarium wznosi się w miejscu, gdzie według tradycji nastąpiło cudowne nawrócenie św. Eustachego. Był on trybunem rzymskim za czasów cesarza Trajana (98-117) i nosił imię Placyd. W czasie polowania, na porożu jelenia objawił mu się Chrystus w znaku krzyża, ogarnęła go światłość i usłyszał głos nakazujący mu przyjąć wiarę chrześcijańską. Św. Eustachy wraz z całą swoją rodziną poniósł męczeńską śmierć z rozkazu cesarza Hadriana (76-138). Legenda mówi, że cesarz Konstantyn (306-337), poruszony odwagą i   męczeńską śmiercią św. Eustachego, odwiedził miejsce jego nawrócenia i nakazał wybudować świątynię poświęconą Męczennikowi, którą konsekrował papież Sylwester I. To św. Eustachemu poświecona jest kapliczka wzniesiona na wierzchołku skały, tuż nad kościołem.

Jednakże, ostatnia tradycja głosi, że sanktuarium zawdzięcza swoje istnienie św. Benedyktowi z Nursji, który miał się schronić tutaj w naturalnej grocie ukrytej pod osłoną skały. Rzecz możliwa (aczkolwiek nie ma żadnych świadectw historycznych potwierdzających tę teorię), gdyż do Subiaco jest stąd zaledwie ok. 30    km.  Grota jest i dziś miejscem wytchnienia dla zabieganych i  zmęczonych ludzi, a jej prostota i sama postać Świętego Patrona zapraszają do zadumy nad sensem tego zabiegania i zmęczenia (pod warunkiem, że uda się przecisnąć przez wąziutkie wejście do groty). Podobnie jak początki sanktuarium, tak też nazwa Mentorella jest niepewna. Najprawdopodobniej pochodzi ona od nazw “Vulturella” albo “Vultvilla”, wskazujących na obecność sępów na tej górze (łac. vultur - sęp). Możliwe jest również, iż nazwy te odnosiły się do imienia dostojnika gockiego Wulta, który - nawróciwszy się przykładem życia św. Benedykta - obrał sobie to miejsce na pustelnię. Istnieje także ewentualność, że Mentorella jest zniekształconą nazwa pobliskiej góry Monte Morella.

Dekretem z 3 kwietnia 1857 r. papież Pius IX powierza opuszczone i mocno podupadłe Sanktuarium Zgromadzeniu Zmartwychwstania Pańskiego: najpierw na okres siedmiu lat, a w 1864 r. przekazuje je na wieczystą własność. W roku 1870 Mentorella wraz z dobrami kościelnymi zostaje jednak skonfiskowana przez nowopowstałe Państwo Włoskie i w 1880 r. zostaje wystawiona na licytację. Ostatecznie w 1883 roku zmartwychwstańcy wykupują od rządu włoskiego kościół i klasztor za sumę 8.500 lirów (dla porównania miesięczna płaca robotnika wynosiła wówczas 95 lirów).

Obecność na stałe wspólnoty zakonnej i gorliwa praca duszpasterska powodują szybkie odrodzenie kultu maryjnego i ożywienie ruchu pielgrzymkowego. Dziś w okresie letnim odbywają się piesze pielgrzymki wiernych z okolicznych miejscowości. Wielu pątników przybywa na Mentorellę, aby u stóp Pani Łaskawej w niezwykłej scenerii, której autorem jest sam Bóg, z dala od zgiełku, w ciszy i odosobnieniu, uporządkować swoje życie, odzyskać pokój i siły oraz wypraszać potrzebne łaski.