Linki

Od niepodległości do zjednoczenia Włoch

Liberalizm polityczny, aspiracje patriotyczne i ruchy społeczne przybrały na sile w pierwszej połowie XIX w. W gorączce rewolucyjnej (1848 r.) w wielu miastach Italii, m.in. w Rzymie, zorganizowano rządy tymczasowe.

Pius IX sprawiał wrażenie gorącego zwolennika nowych tendencji, co jednak nie powstrzymało go przed wycofaniem z walk oddziałów biorących udział w pierwszej wojnie o niepodległość i opuszczeniem swojego państwa. Zwolennicy Mazziniego proklamowali 9 lutego 1849 r. zniesienie świeckiej władzy papieży i utworzenie Republiki Rzymskiej. Francja interweniowała po stronie papieża i rozpoczęła okupację Rzymu. Po zakończeniu drugiej wojny o niepodległość w 1859 r. granice nowego królestwa Włoch przebiegały w odległości kilku kilometrów od Rzymu. Garibaldi bez rezultatu dwukrotnie próbował zdobyć miasto. W końcu oddziały francuskie wycofały się i 20 września 1870 r. do Rzymu wkroczyli Piemontczycy. Miasto w wyniku plebiscytu 2 października 1870 r. zostało ogłoszone stolica królewską.

Zobacz także:                        
Epoka Królów
Republika
Podbój świata
Lata świetności
Czas komuny

Renesans

Od zjednoczenia do współczesności