Linki

Epoka Królów

Początki państwa rzymskiego

Legenda głosi, że uciekający z Troi Eneasz, syn Wenery i śmiertelnego Anchizesa dotarł do ujścia Tybru zamieszkiwanego przez Latynów. Poślubił córkę króla Lawinię oraz założył Lavinium, a jego syn Askaniusz zbudował Alba Longa. Ze związku westalki Rei Sylwii (córki jednego z potomków Eneasza) z bogiem Marsem narodził się Romulus i Remus. Z rozkazu stryjecznego dziada Amuliusza, uzurpatora, bliźniacy zostali wrzuceni do Tybru. Cudownie ocaleli, fale rzeki wyrzuciły niemowlęta na brzeg u podnóża Palatynu, wilczyca wykarmiła je a później przygarnął mieszkający w pobliżu pasterz. Bracia osiągnąwszy pełnoletniość założyli nad rzeką Tyber miasto Rzym - 21 kwietnia 753 r. p.n.e. Znajdowała się tu najwygodniejsza przeprawa rzeczna, musiała więc prowadzić tędy droga wiodąca do nadbrzeżnych salin, miejsca pozyskiwania soli niezbędnej dla górskich plemion Sabelskich zajmujących się hodowlą bydła i owiec. Droga ta prowadziła zarazem w kierunku miast południowej Etrurii. Zakole Tybru tuż przy wyspie dawało wygodny port, do którego przybijać mogły fenickie i greckie statki z towarami różnego rodzaju. Innymi słowy było to wymarzone miejsce na ośrodek handlowy.

Romulus wyznaczył bruzdą święty obszar i zabił Remusa za to, że wyszedł poza jego granicę. Niedługo potem Romulus w poszukiwaniu żon dla swych towarzyszy porwał Sabinki. Osada palatyńska połączyła się z wioską zamieszkałą przez Sabinów skupioną na zboczach Kwirynału i Kapitolu. Oddzielające te dwie wspólnoty bagno zasypano i w ten sposób powstało Forum Romanum.

Przez pierwsze 250 lat swego istnienia Rzym był monarchią. Za panowania rodu Tarwiniuszy osiągną pozycję jednej z najpotężniejszych monarchii na Półwyspie Apenińskim. W mieście krzyżowały się wówczas różnorakie wpływy kulturowe. Przodowała jednak kultura etruska, ale nie brakowało również wpływów fenickich i greckich. Kultura etruska jest wstępem do kultury rzymskiej. Jest starsza od niej i ma własne oblicze, lecz niestety legła pod naciskiem Rzymu i Etruskowie jako naród zniknęli z widowni historycznej. Wcześniej Etruskowie zetknęli się z Grekami i od nich przejęli alfabet. Głęboko wierzyli w życie pozagrobowe, co było niewątpliwym wpływem Egipcjan. Nie rozumiemy napisów etruskich, nie wiemy skąd Etruskowie pochodzą. Nawet Rzymianie nie byli tego pewni. Prawdopodobnie przybyli z Azji Mniejszej. Nauka nie rozwiązała jak dotąd zagadki ich pochodzenia. Mimo połączenia tych wszystkich kultur nie zaniknął odrębny język i kultura latyńska, wręcz przeciwnie stanowiły one o odrębności Rzymu w porównaniu z innymi ośrodkami miejskimi na terenie Włoch. Historia podaje imiona królów etruskich, którzy rządzili Rzymem: Numa Pompiliusz, Tullus Hostiliusz, Hankus Marcjusz Tarkwiniusz Stary, Sergiusz Tuliusz i Tarkwiniusz Pyszny.