Linki

Czas Komuny

Bunt ludu przeciwko papieżowi doprowadził w 1143 r. do stworzenia Senatu niezależnego zarówno od Kościoła jak i od arystokracji, w ten sposób powstał Komuna, której gorącym obrońcą stał się Arnold z Brescii. Cesarz Fryderyk Barbarossa nakazał egzekucję przywódcy i przywrócił władzę nad Rzymem papieżowi, który uznał Komunę. Po szczęśliwym dla Komuny początku, urząd jedynego senatora, stworzony w 1191 r., przypadł Karolowi Andegaweńskiemu (1263 r.), później był przywilejem papieży. Na skutek klęski wypraw krzyżowych Rzym stał się najważniejszym miastem - sanktuarium chrześcijańskiego świata. Wkrótce potem rozpoczęła się „niewola awiniońska” papieży (1309-1377r.), których nieobecność w Rzymie miała pozytywny wpływ na funkcjonowanie miasta, chociaż, podobnie jak w poprzednim wieku Rzym rozdarty był konfliktem między dwoma rodami: Orsini i Colonna. Zainspirowany mitem republikańskiego Rzymu Cola de Rienzo usiłował między 1347 a 1354 r. przywrócić republikę rzymską i prowadził politykę przeciw arystokracji. Papież powrócił do Rzymu, ale Wielka Schizma (1378-1417 r.) znacznie osłabiła jego władzę i wywołała wojnę w łonie Kościoła pozostawiając Rzym w rękach Władysława z Durazzo.

Zobacz także:                        
Epoka Królów
Republika
Podbój świata
Lata świetności
Renesans
Od niepodległości do zjednoczenia Włoch
Od zjednoczenia do współczesności